ragnarök

 
Słownik języka polskiego PWN
ragnarök [wym. ragnarek] mit. germ. «koniec świata bogów, który nastąpi po ich tytanicznej walce z olbrzymami i po którym nadejdzie nowa, szczęśliwa era»
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego