czysty

Słownik języka polskiego PWN*

czysty
1. «niezabrudzony»
2. «niezamglony, przejrzysty»
3. «zawierający składniki sobie tylko właściwe, z niczym niezmieszany, wolny od zniekształceń»
4. «wyrazisty, regularny»
5. «zachowujący powściągliwość płciową»
6. «szlachetny, prawy»
7. «dźwięczny, wyraźny w brzmieniu»
8. «niezadłużony»
9. pot. «oczywisty, zupełny»

• czysto • czystość • czyściutki, czyściuchny, czyściuteńki • czyściutko, czyściuchno, czyściuteńko
czysty akt filoz. «określenie Boga jako bytu, który jest samym aktem, bez domieszki potencji»
czysty dochód, zysk «dochód po potrąceniu wydatków»
czysty rozum «według koncepcji Kanta: to, co jest w umyśle a priori i nie pochodzi z doświadczenia»
czysty strzał łow. «strzał śmiertelny»
czysty ton serca «ton serca bez szmerów»
siew czysty «siew jednego gatunku rośliny»
czysta pot. «wódka czysta»
brylant czystej wody «najcenniejsza odmiana brylantu»
czysta hipoteka «hipoteka niezawierająca zapisu obciążającego nieruchomość; też: nieruchomość nieobciążona długami»
czysta sztuka «sztuka niepodporządkowana celom utylitarnym»
do czysta «zupełnie, całkowicie»
koń czystej krwi «rasa konia powstała z krzyżowania koni tej samej rasy»
produkcja czysta «część produkcji globalnej pozostała po odliczeniu środków zużytych na jej wytworzenie»
samogłoska czysta «samogłoska nieunosowiona»
wódka czysta «wódka niezabarwiona, bez dodatków smakowych»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego