magiczny

Słownik języka polskiego PWN*

magia
1. «ogół wierzeń i praktyk opartych na przekonaniu o istnieniu mocy nadprzyrodzonych, które można opanować i wywoływać za pomocą zaklęć, obrzędów i czarów»
2. «niezwykła siła oddziaływania»
3. «zniewalający urok jakichś miejsc lub osób»

• magiczny • magicznie • magiczność
kwadrat magiczny «zestawienie liczb w postaci tablicy o równych bokach, ułożonych tak, że ich szeregi poziome, pionowe i na obu przekątnych dają tę samą sumę»
realizm magiczny «prąd w prozie Ameryki Łacińskiej, wykorzystujący mity i wierzenia indiańskie do przedstawienia rzeczywistego świata»
liczby magiczne «nazwa grupy liczb całkowitych 2, 8, 20, 28, 50, 82, 126, przyjęta ze względu na to, że jądra atomowe zawierające właśnie tyle protonów lub neutronów wykazują specyficzne właściwości»
myślenie magiczne «przekonanie, że można wpływać na fakty samym tylko myśleniem o nich»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
sztuki magiczne «sztuczki zręcznościowe, które wyglądają tak, jakby do ich wykonania użyto magii»

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego