obrotowy

Słownik języka polskiego PWN

obrotowy
1. «dotyczący ruchu dokoła własnej osi; też: powstający w wyniku takiego ruchu»
2. «mający możność obracania się»
3. «dotyczący gotówkowego lub towarowego obrotu w przedsiębiorstwie»

• obrotowo
stożek obrotowy, obrotowy prosty, kołowy «bryła ograniczona, powstała przez obrót trójkąta prostokątnego dookoła jednej z jego przyprostokątnych»
kapitał obrotowy «środki produkcyjne zużywane całkowicie w ciągu jednego cyklu produkcyjnego»
kręg obrotowy «kręg szyjny, umożliwiający obracanie głowy»
ruch obrotowy, wirowy «ruch, w którym punkty leżące na danej prostej pozostają nieruchome, pozostałe zaś punkty bryły poruszają się po okręgach, których środki leżą na tej prostej»
elipsoida obrotowa «bryła geometryczna powstająca przez obrót elipsy dookoła jej osi symetrii»
prędkość obrotowa «prędkość kątowa ciała określana liczbą jego obrotów na jednostkę czasu»
scena obrotowa «scena obracająca się dzięki wmontowanej w nią tarczy obrotowej»

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego