rzędu

Słownik języka polskiego PWN

rzędu «około, w przybliżeniu»
rekonstrukcja gabinetu, rządu «zmiana w składzie rządu»
rząd I
1. «pewna liczba osób lub rzeczy stojących lub umieszczonych jeden za drugim albo jeden obok drugiego»
2. «grupa osób lub rzeczy wybrana ze względu na jakieś kryterium»
3. «w systematyce organizmów: jednostka obejmująca spokrewnione ze sobą rodziny»
4. «ozdobna uprząż końska przeznaczona do jazdy wierzchem»

• rzędowy • rzędowo • rządek
rząd II
1. «naczelny wykonawczy i zarządzający organ państwa, kierujący całym aparatem administracyjnym»
2. «kierowanie czymś, zwłaszcza państwem»

• rządowy
rząd koalicyjny «rząd utworzony w wyniku porozumienia między kilkoma partiami politycznymi reprezentowanymi w parlamencie, tworzony gdy żadna partia nie ma w parlamencie bezwzględnej większości»
rząd mniejszościowy «rząd utworzony przez partie mające w sejmie mniej niż połowę mandatów»
rząd większościowy «rząd utworzony przez partie mające w sejmie większość mandatów»
rządy alternatywne «gabinety zmieniające się w zależności od tego, która partia uzyska w wyborach większość parlamentarną»
rządy autorytatywne «rządy niepodlegające jakiejkolwiek kontroli społecznej, oparte na wymaganiu bezwzględnego posłuchu wobec władzy»
system rządów «określony układ pomiędzy podstawowymi organami władzy w państwie»
związek rządu «związek wyrazowy, w którym wyraz podrzędny przybiera przypadek, jakiego wymaga wyraz nadrzędny»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego