serce

Słownik języka polskiego PWN*

serce
1. «narząd mięśniowy, którego praca warunkuje krążenie krwi w układzie naczyniowym»
2. «miejsce z lewej strony piersi, gdzie się znajduje serce»
3. «charakter i typ uczuciowości człowieka»
4. «siedlisko wewnętrznych, duchowych przeżyć człowieka»
5. «uczuciowy, życzliwy stosunek do ludzi»
6. «siedlisko uczuć i przeżyć miłosnych»
7. «wielka siła moralna lub odwaga; też: ochota do czegoś»
8. «najważniejszy lub środkowy punkt czegoś»
9. «przedmiot lub rysunek mający kształt spłaszczonego stożka, zwróconego podstawą ku górze»
10. «umieszczony wewnątrz dzwonu metalowy drążek, który w zderzeniu ze ściankami wydaje donośny dźwięk»

• serduszko
sztuczne serce «aparat zastępujący, zwykle na czas operacji, pracę serca»
akcja serca «bicie serca»
czysty ton serca «ton serca bez szmerów»
masaż serca «metoda reanimacji stosowana w wypadku nagłego zatrzymania akcji serca, polegająca na rytmicznym uciskaniu mostka»
migotanie komór (serca) «liczne skurcze dodatkowe powstające w różnych odcinkach komór serca»
migotanie przedsionków (serca) «zaburzenie rytmu pracy serca polegające na bardzo szybkich i częstych skurczach przedsionków»
niedomykalność zastawek serca «wada serca polegająca na nieprzyleganiu ściśle do siebie zastawek»
przegroda serca, przegroda międzykomorowa «podłużna gruba ścianka dzieląca serce na lewą i prawą komorę»
rozrusznik serca «aparat wytwarzający bodźce elektryczne sztucznie pobudzające mięsień sercowy»
uderzenie serca, pulsu, tętna «odgłos towarzyszący rytmicznym skurczom naczyń krwionośnych serca, wyczuwalny w tętnicach»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego