uderza��

Słownik języka polskiego PWN*

uderzać zob. uderzyć.
uderzający «zwracający uwagę»
• uderzająco
uderzyćuderzać
1. «zadać cios»
2. «przytknąć coś do czegoś szybko i z pewną siłą»
3. «gwałtownie spaść na coś lub zetknąć się z jakąś przeszkodą»
4. «spowodować czyjąś stratę, jakąś szkodę»
5. «ostro wystąpić przeciwko komuś, czemuś»
6. «zwrócić czyjąś uwagę lub wywrzeć silne wrażenie»
7. pot. «zwrócić się do kogoś w celu doprowadzenia czegoś do skutku, do końca»
8. «o armii, wojsku, oddziale zbrojnym: rozpocząć atak»
uderzać się zob. uderzyć się.
uderzyć sięuderzać się
1. «zadać sobie cios ręką lub jakimś przedmiotem»
2. «zetknąć się raptownie jakąś częścią ciała z czymś»
3. «uderzyć siebie wzajemnie»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego