vis-������-vis

Słownik języka polskiego PWN*

ViS, vis zob. wis.
wis, ViS, vis «pistolet samopowtarzalny polskiej konstrukcji, używany w latach trzydziestych i w czasie okupacji hitlerowskiej»
vis-à-vis I [wym. wizawi] «naprzeciwko»
vis-à-vis II [wym. wizawi] «osoba znajdująca się lub mieszkająca naprzeciwko»
vis attractiva [wym. wis attraktiwa] «siła przyciągająca»
vis comica [wym. wis komika] «zdolność pobudzania innych do śmiechu»
vis maior [wym. wis major] «siła wyższa»

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego