wiecheć

 
Słownik języka polskiego PWN
wiecheć
1. pot.; zob. wiecha w zn. 1.
2. pot.«coś sterczącego, poplątanego»

• wiechetek
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego