wokół  I

 
Słownik języka polskiego PWN
wokół I
1. «przyimek komunikujący, że to, o czym mowa w zdaniu, ma miejsce ze wszystkich stron czegoś lub kogoś znajdującego się w środku, np. Wielkie ćmy krążyły wokół lampy.»
2. «przyimek określający centralne miejsce lub środowisko, w którym są dokonywane charakteryzowane działania, np. Potrafiła skupić wokół siebie niemałą grupę uczniów.»
3. «przyimek określający główny temat tego, o czym mowa w zdaniu, np. Ożywiona dyskusja toczyła się wokół lustracji.»
4. «przyimek wskazujący na przedmiot, którym się ktoś zajmuje, np. Rodzice krzątali się wokół gospodarstwa.»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego