Łęg

Wielki słownik ortograficzny

Łęg (rzeka; wieś) Łęgu, Łęgiem
łęg (podmokła łąka; rodzaj lasu) -gu, -giem; -gów

Słownik języka polskiego

łęg
1. «podmokła łąka»
2. «las liściasty o bogatym poszyciu i bujnym runie, rosnący w dolinie rzeki lub strumienia»

• łęgowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Praga czeska
25.11.2004
Skąd się wzięło określenie Praga czeska (Czeska?)? Nie mówimy przecież francuski Paryż, brytyjski Londyn ani włoski Rzym. Czy chodzi tutaj o odróżnienie miasta od dzielnicy Warszawy? Ale przecież w wypadku dzielnicy mówimy na Pradze, a nie w Pradze. Czemu więc „Byłem w Pradze czeskiej (Czeskiej?)”?

Ciekawostki

ŁĘG, ŁĘK
Łęg to podmokła łąka, zwykle w dolinie rzeki, a także las rosnący w takim miejscu, łęk zaś to m.in. element siodła, łukowate wygięcie w jego przedniej lub tylnej części. Oba wyrazy są pochodzenia prasłowiańskiego,

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i spor - bardzo duża.

    C. Właściwości zbiorowiska roślinnego

    Filtracyjno-detoksykacyjne.
    Łęgi naturalne przechwytują ponad 90% pyłów, najwięcej ze wszystkich zbiorowisk leśnych...
  • ... wzdłuż rzeki, przez płytkie łachy, przez łozy i starorzecza, przez łęgi i mokradła rozbrzmiewające rechotem żab, kwakaniem niewidocznych kaczek i cyranek...
  • ... oraz wierzba wiciowa i trójpręcikowa; runo bardzo luźne, kępowe. Siedlisko. Łęgi nadrzeczne występują na piaszczystych lub żwirowych aluwiach większych i średnich...

Encyklopedia

leśn. liściasty las nadrzeczny, występujący przeważnie w strefie aluwialnej dolin rzecznych na żyznych glebach, okresowo zalewany wodą bogatą w tlen oraz składniki mineralne i organiczne;
roln., bot. zalewana łąka, położona w dolinach rzecznych na żyznych, średnio zwięzłych i zwięzłych glebach napływowych (aluwialnych), mineralnych i organicznych, o zróżnicowanym uwilgotnieniu:
Łęg, Łęgowa, Łęka, w górnym biegu, do ujścia prawego dopływu — Turki Zyzoga,
rz., prawy dopływ Wisły, płynie przez Płaskowyż Kolbuszowski i Równinę Tarnobrzeską, w woj. podkarpackim;
rz. w woj. warmińsko-mazurskim i podlaskim, → Ełk.
w. w woj. wielkopol., w pow. tureckim (gmina Dobra), w Kotlinie Kolskiej, na l. podmokłym brzegu Warty.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego