łącznikowy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

łącznik
1. «to, co umożliwia porozumienie między ludźmi»
2. «osoba zapewniająca kontakt między osobami i instytucjami, przekazująca polecenia, informacje itp.»
3. «żołnierz utrzymujący bezpośredni kontakt między poszczególnymi placówkami»
4. «część budynku stanowiąca połączenie innych części tego budynku; też: budynek łączący inne budynki»
5. «krótka, pozioma kreska (-), używana m.in. przy łączeniu wyrazów złożonych lub przy przenoszeniu części wyrazów do następnego wiersza»
6. «część złożonego orzeczenia imiennego, ograniczająca treść orzecznika pod względem czasowym»
7. zob. ligatura w zn. 3.
8. «w piłce nożnej: napastnik zajmujący miejsce między skrzydłowym a środkowym ataku»
9. «element łączący inne elementy maszyny lub przyrządu»

• łącznikowy • łączniczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

dupościsk
2.07.2009
Jak wyglądałby porządny słownikowy artykuł dupościsk, zwłaszcza co do liczby uwzględnionych znaczeń oraz związanych z nimi kwalifikatorów typu pot., środ., wulg. etc.? Z internetu wynika, że słowa tego używa się w bardzo różnych sytuacjach, od tuningu samochodu po walkę z alkoholizmem (nie udało mi się rozgryźć tego aowskiego znaczenia). Czy użycie tego słowa w stosunkowo niewinnym znaczeniu strach będzie zrozumiałe, czy też wywoła w odbiorcy skrajnie inne, niepożądane skojarzenia?
przedziały liczbowe
18.12.2013
Czy właściwe jest zastosowanie dywizu (lub innej kreski łącznikowej) między liczbami w sytuacji, gdy faktyczny zakres liczbowy nie występuje, np. piętra 1–2 (chodzi o piętra 1 i 2, bo nie istnieje np. piętro nr 1,75) albo zawodnicy nr 3-4 (dwaj zawodnicy: nr 3 i nr 4), czy też w takich zapisach dopuszczalny jest wyłącznie spójnik koniunkcji?
Warszawa – stolica Polski
24.11.2013
Jedna z porad (odp. J. Grzenia) brzmi: „W podanych przykładach wyraz to występuje w funkcji łącznika (...). Nie postawimy więc przecinka w zdaniach «Błędy ortograficzne to rzadkość» (...)”. Tymczasem w Słowniku ortograficznym PWN ([398], s. 147) jest napisane: „Myślnik może być również użyty zamiast domyślnych czasowników jest, przed zaimkiem to – wprowadzającym orzecznik, np. «Warszawa – to stolica Polski»”. Czy obie wersje zapisu (z myślnikiem i bez) są poprawne, czy tylko opcja z myślnikiem?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... do wyzwolonych Węgier.
    Od lipca 1944 roku Wojskowa baza Wywiadowczo-
    Łącznikowa
    wznowiła swą działalność, ale pod zmienionym kryptonimem,
    "Pestka". Po ponownej...
  • ... Jeżeli wanta ma zapas na długości, wiąże się jeden węzeł łącznikowy. Po wykonaniu węzła wantę trzeba wybrać ściągaczem. Ze względu na...
  • ... sprawy Kolumb.
    - Uhm.
    Kontakt Polish Shipping Mission z oficjalnym oficerem
    łącznikowym rządu londyńskiego, rotmistrzem Tańskim, był może najdziwniejszy ze wszystkiego, co...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego