łachać

Wielki słownik ortograficzny PWN

łachać -cham, -chają
łacha łasze, łachę; łach

Słownik języka polskiego PWN

łachać pot. «niszczyć ubranie»
łacha
1. «piaszczysta mielizna na rzece»
2. «odnoga rzeki lub jej dawne koryto wypełnione wodą stojącą, stopniowo wysychające»
łaska I
1. «czyjaś przychylność, wspaniałomyślność»
2. «darowanie lub złagodzenie kary»
3. «w religii chrześcijańskiej: pomoc, opieka lub niezasłużony dar udzielany przez Boga człowiekowi»

• łacha

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... fioletowo, łypał jeszcze na zachodzie jasnością, ale drzewa nad Wisłą, łacha w oddali, bakan przy niej sterczący - wszystko omotało się w...
  • ... oglądając się. Słyszy za sobą głos Zygmunta:
    - Za rogiem rzuć
    łacha do bramy! - Tupoczą za nim ciężkie żandarmskie buty kolegi. "Zaraz...
  • ... weźmie, przecież on świetnie biega." Serce mu wali.
    "Aha, rzucić
    łacha, ma rację. Tamci może stracą głowę widząc przed sobą człowieka...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego