łachmaniarz

Wielki słownik ortograficzny PWN

łachmaniarz -rza; -rze, -rzy

Słownik języka polskiego PWN

łachmaniarz
1. pogard. «mężczyzna nędznie ubrany, zaniedbany»
2. daw. «człowiek zajmujący się zbieraniem i sprzedażą szmat»

• łachmaniarka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... by go Adela
    nigdy tak na podwórze nie wypuściła - czysty
    łachmaniarz!
    Przychodzi więc Wicek do domu z podwórza, a tu rękawy...
  • ... Wcześnie rano wyszedł na ulicę. Przed dworcem, na poboczu jezdni łachmaniarze osłaniają się szmatami i coś kombinują. Przyglądał się zaciekawiony, aż...
  • ... panów wozu": bractwa Harleya-Davidsona i rockersów. Albo konwulsyjne tempo łachmaniarzy w stylu punk.
    Tymczasem bałaguły pędziły z wrzaskiem: "A hij...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego