łagodzić

Wielki słownik ortograficzny PWN

łagodzić -dzę, -dzą; łagodź a. łagódź, łagodź•cie a. łagódź•cie

Słownik języka polskiego PWN

łagodzić «czynić łagodnym, mniej gwałtownym, mniej dotkliwym»
okoliczność łagodząca, obciążająca «fakt ujawniony w toku procesu sądowego, wpływający na wymiar kary: łagodzący wyrok lub obciążający oskarżonego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego