ścieranie

Wielki słownik ortograficzny PWN

ściera (od: ścierka) -rze, -rę; ścier
ścierać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

ścierać
1. «przecierając czymś, oczyszczać powierzchnię czegoś»
2. «rozdrabniać coś przez tarcie»
3. «usuwać z czegoś zewnętrzną warstwę przez pocieranie czymś szorstkim»
4. «trąc o coś szorstkiego, kaleczyć sobie skórę»
5. «usuwać skądś jakiś napis lub rysunek»
ścierka
1. «kawałek obrębionego materiału służący do wycierania naczyń kuchennych»
2. «kawałek materiału do ścierania lub mycia czegoś»
3. pot. «o kobiecie źle się prowadzącej»

• ściereczka • ściera
ścierać się
1. «ulegać zniszczeniu przez tarcie»
2. «o argumentach, poglądach, racjach itp.: być przedstawianym jako przeciwstawne»
3. «sprzeczać się z kimś»
4. «nacierać na siebie w walce»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego