świr

Wielki słownik ortograficzny PWN

świr (człowiek) -ra, B.= D., -rze; te -ry, -rów
świr (obłęd) -ra, B.= D., -rze
świr (świergot) -ru, B.= M., -rze

Słownik języka polskiego PWN

świr I «świergot ptaków»
świr II
1. pot. «choroba psychiczna lub dziwactwo»
2. pot. «osoba chora psychicznie»
3. pot. «człowiek niezrównoważony lub lubiący się wygłupiać»

• świrnięty, świrowaty

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Interpunkcyjne „być albo nie być”
11.09.2017
Szanowni Państwo,
1. Zastanawiam się, czy w zapisie bardzo potocznych i nieeleganckich form typu idź(,) pan(,) stąd (np. w dialogach w beletrystyce) powinniśmy traktować formę pan jako skrócony wołacz i wydzielać ją przecinkami.
2. Czy w tytule przekładu powieści A. Burgessa Diabeł nie państewko po słowie diabeł nie powinien stać przecinek? To, zdaje się, elipsa zdania: To diabeł, a nie państewko. Bez przecinka brzmi to raczej jak elipsa: Diabeł nie jest państewkiem.
Czytelnik
spalić się w blokach
29.06.2012
Witam!
W jednej ze scen filmu Dzień Świra główny bohater zwraca się do robotników: „Czy panowie muszą tak napierdalać od bladego świtu!? [...] Już możecie inteligentowi jebać po uszach od brzasku? Żeby se czasem kałamarz nie pospał godzinkę dłużej [...]. I żebym się kompletnie spalił w blokach już na starcie”. Co znaczy określenie spalić się w blokach i jakie jest jego źródło? Czy jest ono obecnie używane, czy może jest tylko wytworem autora filmu?
Dziękuję i pozdrawiam

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... kino za darmo.
    W nocy budziła go.
    - Krzyś, posłuchaj, ten
    świr pieje jak kogut!
    - Ciebie to, Milka, śmieszy?
    - A ciebie nie...
  • ... nudziły) z awangardowymi twórcami, teoretykami filmu i teatru, z różnymi świrami, analizującymi świat przez sztukę, których zawsze pełno przy takich okazjach...
  • ... meblach, w wywietrzonych pomieszczeniach. W normalnym życiu uciekamy na widok świrów, nie tolerujemy pijaków. Tutaj wszystko się zmienia. Może jest w...

Encyklopedia PWN

Świr, białorus. Swir, Svir, ros. Swir, Swir',
osiedle miejskie na Białorusi, w obwodzie mińskim, na północnym brzegu jez. Świr.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego