żeby

Wielki słownik ortograficzny PWN

żeby (aby) ,
a żeby (i aby, np. Poszedł pozwiedzać, a żeby się nie zgubić, wziął mapę.)
chyba żeby (chyba po to, żeby)

Słownik języka polskiego PWN

żeby I
2. «spójnik wprowadzający zdanie podrzędne zależne od zaprzeczonego czasownika, przekazującego czyjąś opinię, np. Nie sądzę, żeby dla matki było to miłe.»
4. «spójnik wprowadzający zdanie podrzędne oznaczające niespełniony warunek tego, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym, np. Żebym wiedział jak, to bym wam pomógł.»
żeby II
1. «partykuła wyrażająca życzenie lub pragnienie, np. Żeby go piekło pochłonęło! »
2. «partykuła wyrażająca ubolewanie lub politowanie, np. Żeby tak ciągle zrzędzić!»
3. «partykuła występująca w zdaniach, za pomocą których mówiący chce przekonać rozmówcę o autentyczności swoich doświadczeń, np. Żebyś wiedział, co ja przeżyłam!»
4. «partykuła występująca w poleceniach, naganach i groźbach, np. Żeby mi to było ostatni raz!»
żeby też «partykuła otwierająca zdanie nieoznajmujące, które wyraża ubolewanie, zawstydzenie lub zażenowanie, np. Żeby też nie znaleźć pięciu minut dla ojca! »

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego