żywicielka

Wielki słownik ortograficzny PWN

żywiciel•ka -l•ce, -l•kę; -lek

Słownik języka polskiego PWN

żywiciel
1. «ten, kto dostarcza pożywienia; też: ten, kto kogoś utrzymuje»
2. «organizm, którego kosztem żyje pasożyt»

• żywicielski • żywicielka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rolę,
    niech nie płonie gniewem, ogniem, suszą,
    a niech będzie
    żywicielką.

    Rodzice kochani!
    Pierwszy września, początek roku szkolnego
    - trzeba siać!
    Zazdroszczę...
  • ... prowadził do lasu, trochę zdziczałego i nie pilnowanego, gdzie zacne żywicielki rodziny nauczycielskiej lubiły sobie na stoku oblanym rumianym światłem przedzachodniego...
  • ... kobiecie narasta nowy osobnik i gdy dojrzeje, odrywa się od żywicielki- a ile krwi przy tym) przyczynia się do zwiększenia liczebności...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!