żywicielka

Wielki słownik ortograficzny PWN

żywiciel•ka -l•ce, -l•kę; -lek

Słownik języka polskiego PWN

żywiciel
1. «ten, kto dostarcza pożywienia; też: ten, kto kogoś utrzymuje»
2. «organizm, którego kosztem żyje pasożyt»

• żywicielski • żywicielka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rolę,
    niech nie płonie gniewem, ogniem, suszą,
    a niech będzie
    żywicielką.

    Rodzice kochani!
    Pierwszy września, początek roku szkolnego
    - trzeba siać!
    Zazdroszczę...
  • ... prowadził do lasu, trochę zdziczałego i nie pilnowanego, gdzie zacne żywicielki rodziny nauczycielskiej lubiły sobie na stoku oblanym rumianym światłem przedzachodniego...
  • ... kobiecie narasta nowy osobnik i gdy dojrzeje, odrywa się od żywicielki- a ile krwi przy tym) przyczynia się do zwiększenia liczebności...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego