żywotnikowiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

żywot•nikowiec -w•ca; -w•ce, -w•ców

Encyklopedia PWN

żywotnikowiec, tujopsis, Thujopsis,
rodzaj roślin nagozalążkowych drzewiastych z rodziny cyprysowatych, z jedynym gat., ż. japońskim (T. dolabrata), występującym w wilgotnych górskich lasach Japonii (na wyspach Honsiu, Kiusiu i Sikoku), na wys. od 400 do 1000 m;
żywotnikowiec japoński, Thujopsis dolabrata,
zimozielone drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae);
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego