����d��o

Słownik języka polskiego PWN*

do-
1. «przedrostek tworzący czasowniki pochodne, wyrażający osiągnięcie celu lub doprowadzenie jakiejś czynności do końca, np. doczytać, dodzwonić się, wykonanie jakiejś czynności uzupełniającej, np. dobudować, dokupić, osiągnięcie jakiegoś punktu w czasie lub przestrzeni, np. dopłynąć, dożyć, dostosowanie czegoś do czegoś innego, np. dobrać, dorobić»
2. «część składowa przymiotników, przysłówków i rzeczowników mających za podstawę słowotwórczą połączenie przyimka do z rzeczownikiem w dopełniaczu, np. docelowy, domięśniowo, dożywocie»
bar-do «w tybetańskiej koncepcji reinkarnacji: stan, w którym przebywa dusza zmarłego do momentu wyzwolenia lub wejścia w nowe ciało»
chłopiec do butów «przyrząd do ściągania z nóg butów z cholewami»

Synonimy

do (rąk krem)
do (jakiegoś miejsca jako celu)
do (jakiegoś czasu)
do (jakiegoś miejsca jako granicy)
być do tyłu (z robotą) pot.
co do (czegoś)
dama do towarzystwa (dla mężczyzny) euf.
dobierać się do skóry (ręką, pasem) pot.
do dnia przestarz.
do dupy wulg.
do kaduka przestarz.
do kwadratu (głupiec)
do ostatka (walczyć o życie)
do ostatka (przemoczony)

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego