Bąków

Wielki słownik ortograficzny PWN

Bąków -kowa, -kowie; przym.: bąkowski
bąk -ka, -kiem; -ki, -ków

Słownik języka polskiego PWN

bąk
1. «trzmiel lub inny owad wydający w locie charakterystyczne buczenie»
2. «zabawka dziecięca, która wirując, buczy»
3. pieszcz. «małe dziecko»
4. «owad, którego samice odżywiają się krwią zwierząt»
5. «ptak wydający donośny, buczący głos»
6. techn. «ciało sztywne, zwykle o prostych, geometrycznych kształtach, obracające się szybko dokoła swej osi symetrii»
7. zob. bączek w zn. 3.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

pan Jan Bąk
7.01.2002
Zwracając się do pani lub pana w bezpośrednim wywiadzie - np. Pani Anno lub Panie Janie - piszemy Pani, Pan - wielkimi literami?
Pisząc o kimś tekst - np. pani Anna Bąk, pan Jan Bąk - piszemy pani, pan małymi literami?
h i ch
19.09.2012
Dzień dobry!
Czy głoski h i ch uznaje się za bezdźwięczne? (tak jak podaje gramatyka Piotra Bąka) Czy też h – dźwięczne, a ch bezdźwięczne? Bardzo proszę o odpowiedź, gdyż kazałam córce uczyć się z gramatyki Bąka, a jej Nauczycielka ma odmienne zdanie i teraz możemy mieć problem.
Pozdrawiam
cracker i krakersy
25.02.2004
Dzień dobry,
chciałem prosić o sugestie dotyczące pisowni dwóch terminów informatycznych, są to: cracker (o ile haker może „łamać” programy dla wyszukiwania błędów i ulepszania aplikacji, to craker omija zbezpieczenia tylko dla własnej korzyści) i cracking, crackować (?), zcrackowane (?) (to odpowiedniki hakingu, hakowania itp.).
Dziekuję za ewentualną odpowiedź i pozdrawiam.
Adam Bąk

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Kowalczyk (2, głową) - J. Johansson (20). Polska: Sidorczuk (46. Wyparło) - Bąk, Zieliński (46. Michalski), Łapiński, Siadaczka (58. Świerczewski) - Brzęczek, Węgrzyn, Hajto...
  • ... funkcji.
    Wyprowadzenie reguł wyboru dla przejść między poziomami rotacyjnymi cząsteczki -
    bąka symetrycznego, opisanymi przez liczby kwantowe J i K, jest nieco...
  • ... tak, dzisiaj się uwalam i choćby Małgocha protestowała, popuszczam sobie bąki w salonie. Muszę to wszystko z siebie wydalić. Trudno. Potem...

Encyklopedia PWN

w. w woj. opolskim, w pow. kluczborskim (gmina Kluczbork), na wschodnim skraju Równiny Oleśnickiej, nad Stobrawą, w otoczeniu lasów;
w. w woj. opolskim, w pow. brzeskim (gmina Grodków), na Równinie Grodkowskiej (część Równiny Wrocławskiej), nad Gnojną (prawy dopływ Oławy).
bryła sztywna znajdująca się w ruchu wokół swego środka masy (ciała niebieskie — np. Ziemia, pociski wystrzelone z broni palnej o lufie gwintowanej, rzucony dysk, bumerang) lub wokół jednego ze swych punktów, który pozostaje nieruchomy w rozważanym układzie odniesienia (żyroskop umieszczony w zawieszeniu Cardana lub b. dziecinny).
bąk, Botaurus stellaris,
ptak z rodziny czaplowatych;
muz.:

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego