Bałt

Wielki słownik ortograficzny PWN

Bałt (osoba) -ł•ta, -ł•cie; -ł•towie, -ł•tów
bałt (bęben) -ł•tu, -ł•cie; -ł•ty, -ł•tów
Bał•tów -towa, -towie; przym.: bałtowski

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... pozdrawlat'... Nu, takoje połucził wospitanije...
    - Wot, malczyszka! Ty kto takoj?
    Bałt?
    - Polak jestem.
    - Wot, smatri, Polak, a takoj nie gordyj... - przyjrzał...
  • ... tego docenić. A teraz jako jedyni, nie licząc tych kłopotliwych Bałtów, nie chcą godnie uczcić zwycięstwa nad hitleryzmem, za które to...
  • ... Budowlanych prowadzi kampanię zniechęcającą pracodawców do zatrudniania tańszych Polaków i Bałtów. Związkowcy wysyłają listy do osób i firm, które starają się...

Encyklopedia PWN

politeistyczna religia indoeur. ludu osiadłego w czasach hist. nad południowo-wschodnimi brzegami Morza Bałtyckiego, między Wisłą a Dźwiną (przodków współcz. Litwinów i Łotyszy oraz wymarłych już Prusów i Jadźwingów).
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego