Borów

Wielki słownik ortograficzny PWN

Borów -rowa, -rowie; przym.: borowski
Borowie -wia, -wiu; przym.: borowski
BOR (= Biuro Ochrony Rządu) BOR-u, BOR-ze
bor (pierwiastek chem.; symbol: B) -ru, -rze
bor (świder) -ra a. -ru, -rze; -rów
bora (wiatr) borze, borę
Borowa -wej, -wą; przym.: borowski
borowy; -wi
bór boru, borze: bór sosnowy, ale: Bory Tucholskie, Bory Dolnośląskie
Bory Tuchol•skie Borów Tuchol•skich
Bora-Bora ndm
Górki Borze (wieś w pow. węgrowskim) Górek Borzych, o Górkach Borzych; przym.: górecki
Biały Bór Białego Boru, Białym Borze; przym.: białoborski
BOR-owiec (pracownik BOR-u) BOR-ow•ca; BOR-ow•cy, BOR-ow•ców a. borowiec
Bór-Komorow•ski: Tadeusz Bór-Komorow•ski, Bora-Komorow•skiego, o Borze-Komorow•skim
Czar•ny Bór (miejscowość) Czar•nego Boru, Czar•nym Borze; przym.: czarnoborski

Słownik języka polskiego PWN

bor I «pierwiastek chemiczny, niemetal o właściwościach kwasowych»
• borowy
bór «duży, gęsty, stary las iglasty»
• borowy • borek
bora «zimny, suchy, gwałtowny wiatr wiejący zimą od gór w kierunku morza lub jeziora»
borowy «dozorca pilnujący niewielkiej przestrzeni lasu»
bor II daw. «wiertło»
kwas borowy, borny «związek nieorganiczny, substancja krystaliczna w postaci błyszczących łusek»
nawóz borowy «mikronawóz zapobiegający powstawaniu u roślin chorób wywołanych niedostatkiem boru w glebie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Tarzymiechy
4.09.2002
Jaka jest etymologia nazwy wsi Tarzymiechy? W dokumencie z 1419 r. zapisano je jako Tharszmechi. Wiadomo mi, że ok. XV w. były jedną z wiosek Rusi Czerwonej, takich jak Borów, Piaski, Dworzyska, zamieszkiwanych przez drobną szlachę gniazdową (Borowscy h. Luba, Piaseccy h. Zabawa, Dworzyccy h. /brak/) - Tarzymieskich h. /brak/.
Dziękuję - z poważaniem - E. Zając
blakować
10.05.2007
Jest dość popularna piosenka:
Idzie żołnierz borem, lasem,
Borem, lasem,
Przymierając z głodu czasem,
Z głodu czasem.

Suknia na nim nie blakuje,
Nie blakuje,
Wiatr dziurami przelatuje,
Przelatuje.
Chodzi mi o słowo blakuje. Nie ma go ani w USJP, ani w korpusie. Z kontekstu domyślam się znaczenia, ale jeżeli to możliwe, proszę o wyjaśnienie fachowców od języka.
Pico della Mirandola
27.05.2003
Szanowni Państwo,
Mianownik: G. Pico della Mirandola, Dopełniacz: G. Pico della Mirandoli – wszystko jasne, według słownika Pico się nie odmienia. Ale jeśli rzeczony filozof występuje w tekście, którego jest głównym bohaterem, jako „goły” Pico (bez della Mirandola), to też nie wolno odmieniać? Dodam, że ta skrócona forma, choć może nie nazbyt poprawna, jest raczej zakorzeniona i potwierdzona, czy raczej wprowadzona przez uzus obcojęzyczny (cf. Responsio ad Picum Melanchtona). Jednakże cokolwiek napiszę, brzmi nieszczególnie. Dop. Pica – w porządku, ale Narz. Pikiem? Cel. Picowi?
Z poważaniem
Marianna Cielecka

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... odzwierzęcych (komary, gzy itp.), które dają się odczuć jedynie w borach bagiennych i na styku borów z wilgotnymi lasami lub łąkami...
  • ... bardziej umieram.


    WIECZOREM

    Wieczorem było, wieczorem,
    Gdy zorza gasła nad
    borem.
    Dzienny ulatniał się skwar,
    Rosa nam spadła na głowy
    I...
  • ... ludzi młodych i zdrowych, sprawność ruchową i spowalnia refleks. Środowisko borów sosnowych (z wyłączeniem bagiennych) jest w zasadzie wolne od czynników...

Encyklopedia PWN

w. w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim (gmina Annopol), na pograniczu Równiny Biłgorajskiej i Małopolskiego Przełomu Wisły, w pobliżu ujścia Sanny do Wisły.
bor, B, borium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 5;
leśn. grupa typów lasów iglastych z dominacją sosny lub świerka, występujących w strefie umiarkowanej i chłodnej półkuli północnej, o niskiej bonitacji drzewostanu, na ubogich, kwaśnych glebach bielicoziemnych z próchnicą lub torfem wysokim;
bora
[wł. bora < gr. boréas ‘wiatr północny’],
bura,
zimny, suchy, bardzo silny i porywisty wiatr (prędkość może przekraczać 100 km/h), wiejący gł. zimą znad niewysokich gór w kierunku sąsiadującego z nimi ciepłego morza lub dużego jeziora; występuje gł. na wschodnim wybrzeżu M. Adriatyckiego;
m. rejonowe w Rosji, w obwodzie niżnienowogrodzkim, na l. brzegu Wołgi, naprzeciw m. Niżni Nowogród (1965 połączone z nim mostem drogowym).

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2019

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2019. 
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Pobierz bezpłatny e-book
„Pułapki ortografii"
prof. Jerzego Bralczyka!

Uwaga, do ebooka zostały dołączone informacje handlowe w rozumieniu ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, toteż jego zamówienie wymaga wyrażenia poniższych zgód.

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2019” i odbierz darmowy e-book!