Borów

Wielki słownik ortograficzny PWN

Borów -rowa, -rowie; przym.: borowski
Borowie -wia, -wiu; przym.: borowski
BOR (= Biuro Ochrony Rządu) BOR-u, BOR-ze

Słownik języka polskiego PWN

bor I «pierwiastek chemiczny, niemetal o właściwościach kwasowych»
• borowy
bór «duży, gęsty, stary las iglasty»
• borowy • borek
bora «zimny, suchy, gwałtowny wiatr wiejący zimą od gór w kierunku morza lub jeziora»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego