Bucefał

Wielki słownik ortograficzny PWN

Bucefał (koń Aleksandra Macedońskiego) -ała, -ale
bucefał (żart. o koniu; wyzwisko) -ała, -ale; -ały, -ałów

Słownik języka polskiego PWN

bucefał «o ciężkim albo narowistym koniu wierzchowym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i nam się trochę chwały dostało! Bij, zabij!
    Cwałując na
    Bucefale, Rycerz Szachownicy wpadł na czmychających zbójców pierwszy, błyskawicznie zarąbał dwóch...
  • ... ich rozsiekajmy!
    - Hola, hola! Stać!
    Z mgły wyłonił się na
    Bucefale Rycerz Szachownicy. Udało mu się wreszcie podnieść wykrzywioną zasłonę hełmu...
  • ... na honor, nie obłąkany! O, jest mój koń. Chodź tu, Bucefał!

    Las zrobił się przestronniejszy i jaśniejszy, zaczęły w nim dominować...

Encyklopedia PWN

Bucefał, Bouképhalos,
ulubiony koń Aleksandra III Wielkiego;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego