Chałtury

Wielki słownik ortograficzny PWN

chał•tura (pot.) -urze, -urę; -ur

Słownik języka polskiego PWN

chałtura pot. «mało ambitna dodatkowa praca, podjęta jedynie dla zarobku, często wykonywana niedbale; też: produkt takiej pracy»
• chałturowy, chałturniczy • chałturka • chałturnik, chałturowiec, chałturszczyk, chałturzysta • chałturzystka • chałturnictwo • chałturzyć

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

CHAŁTURA
Chałtury nie ma w pierwszym tomie Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego (1958 r.), uwzględniono ją dopiero w późniejszym o 11 lat suplemencie.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... chleba", a nie aniołem?
    Andrzej...
    Przez trzy dni nie miałem
    chałtur i prawie nie wychodziłem od Taty. O głupcze! - Znowu cię...
  • ... ludzi z wykształceniem technicznym. Witek zdecydowanie odmawia, nie bierze nawet chałtur. Jego żona uczy fizyki i matematyki w państwowym liceum.
    - Czy...
  • ... muzycznych, teatralnych i estradowych, w Zakopanem od lat pleni się chałtura objazdowa - plaga życia kulturalnego polskiej prowincji.
    Związki artystów z rozmaitych...

Encyklopedia PWN

chałtura
[łac.],
pejoratywne określenie mało ambitnej dodatkowej pracy, zwłaszcza w dziedzinie kult.-artyst., podjętej w celu szybkiego zarobku;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego