Es

Wielki słownik ortograficzny PWN

Es (= einstein a. ajnsztajn – pierwiastek chem.)
es (muz.) ndm: es-moll, Es-dur
es (linia) esu, esie; esy, esów
esy esów
esy-floresy esów-floresów

Słownik języka polskiego PWN

Es «symbol pierwiastka chemicznego einstein»
es I
1. «ozdobna figura przypominająca kształtem literę S»
2. «coś układającego się w kształt litery S»
3. «narzędzie formierskie w kształcie litery S»
es II muz. «dźwięk e obniżony o półton»
Es-dur «gama lub tonacja durowa»
es-moll «gama lub tonacja molowa»
esy-floresy «zawiły deseń w postaci krętych, fantazyjnych linii»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Es-Zett
27.05.2011
Szanowni Państwo,
bardzo proszę o odpowiedź na następujące pytanie: czy w języku polskim stosujemy w zapisie nazwisk niemieckich literę ß (np. Rudolf Heß)? A jeśli tak, to czy w odmianie należy ją zamienić na ss (tzn. czy poprawny jest zapis Rudolfowi Heßowi)? Z góry dziękuję za odpowiedź.
Z wyrazami szacunku
Patrycja Pieńkowska-Wiederkehr
formy żeś / žes w języku polskim i czeskim
29.03.2010
Szanowni Państwo!
W języku czeskim forma žes ma charakter zarówno potoczny, jak i archaiczny (czy też może: książkowy). Czy polskie żeś pozbawione jest tego drugiego nacechowania?
Pozdrawiam,
Grzegorz Korzeniowski
Er-Raszidija, Es-Sajdija, ...
4.07.2003
Witam,
jak odmienimy nazwy marokańskich miast: Er-Raszidija i Es-Sajdija?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Po krawędzi barierki szła mrówka z igłą świerku, dzięcioł wystukał es-o-es, coś plasnęło pod mostkiem.
    - ...inaczej się udławisz! Haribo...
  • ... ostrza na minutę
    Ostrze i folia wykonane ze stali nierdzewnej
    ES 207
    Maszynka do golenia na sucho lub na mokro przeznaczona...
  • ... rozdaniu odbyła się następująca aukcja: N otworzył 2 Multi. Ponieważ eSowi nie tak znów wiele brakuje, łatwo może wybadać lokalizację honorów...

Encyklopedia PWN

muz. dźwięk, obniżony o półton III stopień skali diatonicznej rozpoczynającej się od dźwięku c.
symbol pierwiastka chemicznego → einsteinu (od łacińskiej nazwy einsteinium).
muz. tonacja majorowa, zapisywana z 3 bemolami, jak pokrewna minorowa c-moll.
Es Jacob van, ur. ok. 1596, Antwerpia, zm. przed 11 III 1666 (data pogrzebu), tamże,
malarz flamandzki;
muz. tonacja minorowa, zapisywana z 6 bemolami, jak pokrewna majorowa Ges-dur.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego