Grosz

Wielki słownik ortograficzny PWN

grosz (moneta; skrót: gr) -sza; -sze, -szy
grosz (pewna suma) -sza

Słownik języka polskiego PWN

grosz
1. «setna część złotego»
2. «pewna suma pieniędzy»
3. «setna część szylinga austriackiego»
4. «dawna moneta o różnej wartości»

• grosik
grosze «niewielka suma pieniędzy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

trzy grosze
26.06.2008
Witam, chciałabym się dowiedzieć, czy istnieje geneza zwrotu dodać trzy grosze.
Tajemniczy wierdonek
6.03.2019
Proszę o podanie etymologii wyrazu wierdonek. Czy ma on coś wspólnego ze słowem wiardunk / wiardunek?
zapis kwot w dokumentach urzędowych
22.03.2007
Witam serdecznie,
interesuje mnie problem zapisywania kwot w księgowości. Problem się pojawia np., kiedy zapis wygląda tak: kwota: 1526,28 zł. I teraz: jak zapisać tę kwotę słownie? Proszę o pomoc.
Serdecznie dziękuję i pozdrawiam
Izabela Wasielewska

Ciekawostki

GROSZ
Grosz to słowo pochodzenia czeskiego, w którym pojawiło się jako adaptacja łacińskiej nazwy grossus ‛gruby’, sugerującej, że idzie tu o monetę dużej wartości, o dużej zawartości srebra.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Lulę w nocnym barze jako striptizerkę, a kiedy łapiesz trochę grosza, wynajmujesz pokój w hotelu, a potem idziesz na zakupy. Na...
  • ... jest jak zwykle umierający i spada z I ligi bez grosza przy duszy. Przy łóżku wszyscy kochający, jak zwykle gotowi do...
  • ... wydany na te cele będzie groszem straconym dużo lepiej te grosze przeznaczyć na inwestycje najprostsze, ale w ubogim kraju zawsze najbardziej...

Encyklopedia PWN

grosz
[wł. grosso ‘wielki’],
nazwa nadana w XII–XIV w. nowym europejskim monetom srebrnym, znacznie przewyższającym wartością jedyne, będące dotychczas w obiegu denary.
Grosz
[gro:s]
George Wymowa, ur. 26 VII 1893, Berlin, zm. 6 VII 1959, tamże,
niem. malarz i grafik;
Grósz
[gro:s]
Károly, ur. 1 VIII 1930, Miszkolc, zm. 7 I 1996, Gödöllő k. Budapesztu,
węg. działacz komunist.;
w dawnej Polsce dodatek do cła królewskiego, płacony przez kupców od wywożonych i przywożonych towarów;
dawny podatek dochodowo-gruntowy, → ofiara wieczysta.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego