Halka

Wielki słownik ortograficzny PWN

Hal•ka (imię) -l•ce, -l•kę, W. -l•ko; -lek
hal•ka (część bielizny) -l•ce, -l•kę; -lek

Słownik języka polskiego PWN

halka «część damskiej bielizny noszona bezpośrednio pod ubraniem»
• haleczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Słowa pochodzenia tureckiego
31.10.2016
Jestem ciekaw pochodzenia kilku słów: czara, buhaj, tabun i żupan. Ponoć mają one pochodzenie mongolsko-tureckie.

Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... oderwaną gumkę. Zrobiła supełek, rozerwała zębami.
    Pończochy, podwiązki, majtki, śnieżnobiała
    halka, specjalnie wyciągnięta z szafy na tę okazję. Wszystko układa się...
  • ... 280 zł, D. & L. Silverware; sukienka, 1813 zł, Deni Cler; halka 60 zł, KappAhl; ramka na zdjęcie, 115 zł, Saga; buty...
  • ... wszedł do budynku. Na kanapach i fotelach siedziały dziewczyny w halkach, szlafrokach i papilotach. W sinych od zmęczenia oczach jednej z...

Encyklopedia PWN

halka
[arab., ‘pierścień’, ‘krąg’],
tradycyjne widowisko arabskie;
część bielizny damskiej
Hálek Vítězslav Wymowa, ur. 5 IV 1835, Dolínek (Odolena Voda-Dolínek), zm. 8 X 1874, Praga,
pisarz czeski;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego