Mufka

Wielki słownik ortograficzny

muf•ka -f•ce, -f•kę; -fek

Słownik języka polskiego

mufka I «kawałek futra zszytego w rulon, w który się wkłada dłonie, aby je ochronić przed zimnem»
mufka II «mała mufa do łączenia rur»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

MÓWKA, MUFKA
Mówka to mała przemowa, nazywana tak z lekceważeniem, por. palnąć mówkę.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... na dobre inżynier uderzył go w twarz. Wówczas oskarżony chwycił mufkę panny Jakubowskiej, w której schowany był jego rewolwer, wyjął broń...
  • ... obciągnęła na sobie sweter w czerwone skrzydła...
    Siadła, wyjęła z
    mufki czarny gamasz włóczkowy z jeszcze nie wyciągniętymi drutami i drugi...
  • ... został w hotelu. Kiedy Natalie Zugoff chciała schować go do mufki, okazało się, że przepadł jak igła w stogu siana, a...

Encyklopedia

mufka
[niem.],
kawałek futra lub materiału, zszyty, z otworami po bokach;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego