Przedwieczny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

Przedwieczny podn. «Bóg»
przedwieczny
1. «istniejący od wieków»
2. «o Bogu: istniejący wiecznie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w strofie ostatniej toczy się dialektyczna gra przeciwnych elementów (oto przedwiecznemu niepokojowi, lecz - zauważmy - już nie poprzedniej trwodze, jest przeciwstawiona miłość...
  • ... sam stawszy się także aniołem, wygrywał na swych skrzypcach chwałę Przedwiecznemu...
    Z marzenia tego zbudził go nagle okrutny boćkowski kańczug, spadający...
  • ... sprowadzić do pytania znacznie trudniejszego: jak to możliwe, że Ojciec Przedwieczny widział Syna Jednorodzonego na krzyżu i ...
    KT: No właśnie, odtąd...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!