Tatar

Wielki słownik ortograficzny PWN

Tatar (mężczyzna narodowości tatarskiej; mieszkaniec Tatarstanu) -ra, -rze; -rzy, -rów; przym. tatarski
tatar (potrawa) -ra, -rze; -ry, -rów

Słownik języka polskiego PWN

tatar pot. «befsztyk po tatarsku»
• tatarski

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Kotlet sojowy , tatar wegetariański
31.01.2016
Często spotykam się z krytyką nazw takich jak kotlet sojowy, pasztet z soczewicy, tatar wegański itd. – a więc nazw potraw wegetariańskich, które odwołują się do ich mięsnych odpowiedników czy pierwowzorów. Zazwyczaj jest to umotywowane tym, że są one niezgodne ze zwyczajowymi definicjami wyrazów, które zawierają, a więc rzekomo niepoprawne. Czy moglibyście Państwo się do tego odnieść?
Z poważaniem
Czytelnik
mianownik liczby mnogiej osobowych nazw własnych
6.06.2011
Zastanawia mnie pewna sprawa z liczbą mnogą rzeczowników własnych. Dlaczego są Tatarzy, a nie Tatarowie, dlaczego Bułgarzy, a nie Bułgarowie, dlaczego Majarowie, a nie Majarzy (u Tolkiena; a jeśli jesteśmy przy tym, to elfy czy Elfowie, orki czy orkowie)? Czy jest jakaś zasada, czy odmienia się, jak chce, jak jest wygodniej?
Pozdrawiam i z góry dziękuję.
Słowa pochodzenia tureckiego
31.10.2016
Jestem ciekaw pochodzenia kilku słów: czara, buhaj, tabun i żupan. Ponoć mają one pochodzenie mongolsko-tureckie.

Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jak Polska długa i szeroka. I pani Zdzisia przynosi oczywiście - tatara. Tatar jest kaleką, bo ma tylko jedno jajo. A nadaje...
  • ... konspiracyjny dziadka - okaże się fakt jego pochodzenia z rodu polskich Tatarów osiadłego na polsko--litewskim suwalskim pograniczu. To bowiem pozwoli mu...
  • ... Sarmaci, Alanowie, Hunowie, Awarowie, Węgrzy, Pieczyngowie, Połowcy-Kumanowie, wreszcie Mongołowie-Tatarzy. Głównym celem ich ataków był jednak Półwysep Bałkański i przez...

Encyklopedia PWN

Tatar Stanisław, pseud. Erazm, Tabor, Turski i in., ur. 3 X 1896, Biórków Wielki, zm. 16 XII 1980, Warszawa,
generał;
nazwa jednego z plemion mongolskich, znana od V–VI w., w XII–XIII w. rozciągnięta również na ludy tureckie, mongolskie i tunguskie wchodzące w skład imperium Czyngis-chana, później Złotej Ordy i chanatów, głównie kazańskiego, astrachańskiego, krymskiego i syberyjskiego;
organizacja reprezentująca interesy Tatarów w Polsce, założona 1992, z siedzibą w Białymstoku;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego