Tatarka

Wielki słownik ortograficzny PWN

Tatar•ka (kobieta narodowości tatarskiej; mieszkanka Tatarstanu) -r•ce, -r•kę; -rek
tatar•ka (roślina) -r•ce, -r•kę; -rek

Słownik języka polskiego PWN

tatarka «roślina pastewna, gatunek gryki»
• tatarczany

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... była również kolejność tych zawodników w ubiegłym roku. Słowak Vladimir Tatarka był 4, a najstarszy z uczestników tych zawodów - 65-letni...
  • ... wymałpowaniu na tzw. "Trefną półkę", czyli jak ją nazwał Vlado Tatarka (twórca wielu dróg w Tatrach Bielskich) - "Muskatowa plošina...
  • ... odcięta od świata.

    Krystyna: - Most nad Obrzycą, który łączy wsie
    Tatarki i Uście jest zniszczony. Są w nim dziury, połamane deski...

Encyklopedia PWN

roln. jednoroczna roślina pastewna, spokrewniona z gryką zwyczajną (gryka), której często towarzyszy jako chwast.
Tatarka Dominik Wymowa, ur. 14 III 1913, Drienov, zm. 10 V 1989, Bratysława,
słowacki prozaik, eseista, publicysta, jeden z wybitniejszych przedstawicieli literatury słowackiej XX w.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego