antycypacja

Wielki słownik ortograficzny PWN

an•tycypa•cja -cji, -cję; -cji

Słownik języka polskiego PWN

antycypacja
1. «zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego»
2. «oznaka, zapowiedź przyszłych wydarzeń»
3. «pogląd przyjęty z góry, jeszcze nieudowodniony, ale znajdujący później swoje potwierdzenie»
5. «niezgodna z porządkiem czasowym lub logicznym kolejność pojawiania się jakichś elementów w wypowiedzi»
6.  muz. «wprowadzenie do akordu jednego lub więcej dźwięków składowych akordu następnego»
7. «przystosowanie się organizmu do bodźców»

• antycypacyjny

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Niedajże
10.07.2019
Wśród moich znajomych często używane jest słowo niedajże w znaczeniu ‘nie dość, że’. W sieci nie znajduję żadnej wzmianki o takim słowie. Ciekawi mnie zatem, czy słowo niedajże jest lub było używane w jakiejkolwiek części Polski, czy może nigdy nie istniało? Skąd mogła wziąć się taka forma?
Z góry dziękuję za odpowiedź.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Również płaszczyzna metatekstowa (ujawnienie sytuacji narracyjnej, częste zwroty do czytelnika, antycypacja, dotycząca jednego z wątków kofrespondencja między autorem a Endem) została...
  • ... przypadkowość i cząstkowość fenomenu obojętności, gdyby nie doświadczenie antycypacji śmierci. Antycypacja śmierci wykrywa fenomen obojętności jako "quidditas "świata, ponieważ w niej...
  • ... zauważyć wielką bujność i rozrzutność - w intencjach, w projektach i antycypacjach, która cechuje tę dzielnicę. Cała ona nie jest niczym innym...

Encyklopedia PWN

antycypacja
[łac. anticipare ‘poprzedzać’],
językozn. przyczyna upodobnienia wstecznego, polegająca na przedwczesnym wykonaniu ruchu artykulacyjnego głoski poprzedzającej inną głoskę,
antycypacja
[łac. anticipare ‘poprzedzać’],
muz. zjawisko harmoniczne, pojawiający się w akordzie obcy dźwięk, który jest składnikiem następnego akordu.
antycypacja
[łac.],
metodol. u stoików i epikurejczyków spontaniczne przechodzenie od spostrzeżeń szczegółowych do ogólnego sądu; u F. Bacona przedwczesne uogólnianie oparte na niewielkiej liczbie faktów; w fenomenologii i egzystencjalizmie projektujący sposób bytowania;
genet. wzrost ciężkości objawów i wcześniejsze ujawnianie się choroby w kolejnych pokoleniach;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego