bębnić

Wielki słownik ortograficzny PWN

bęb•nić -nię, -nią; -nij•cie

Słownik języka polskiego PWN

bębnić
1. «uderzać czymś w coś wielokrotnie, czyniąc hałas»
2. «grać na bębnie»
3. pot. «wydawać głośne dźwięki»
4. pot. «rozgłaszać coś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Czekają.
    Czekają coraz niecierpliwiej. Czwarta, siódma, jedenasta minuta.
    "Wiedźma" zaczyna
    bębnić palcami o stolik, Małgorzata zagryza wargi.
    Spodziewając się, że wizyta...
  • ... okazało się, że inaczej nie może ze mną już być.
    Bębnienie fortepianu piekielnie mnie denerwuje. Z każdym dniem bardziej. W ogóle...
  • ... pszczoły migały brzękiem pomarańczowym, widoczne i ciężkie od pyłków.
    Dziennikarz
    bębnił rytmicznie o futerał aparatu fotograficznego. Hans spojrzał nań ukosem. "Dokąd...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego