bańka

Wielki słownik ortograficzny PWN

bań•ka -ń•ce, -ń•kę; baniek

Słownik języka polskiego PWN

bańka
1. «blaszane naczynie używane do przechowywania płynów; też: zawartość takiego naczynia»
2. «pęcherzyk powietrza w cieczy, w zastygłych odlewach itp.»
3. «małe, kuliste naczynko szklane przystawiane do ciała w celu wywołania miejscowego przekrwienia»
4. «szklany, kulisty przedmiot»
5. pot. «milion złotych (przed denominacją)»
6. pot. «głowa»
7. reg.; zob. bombka w zn. 1.
8. środ. «ocena niedostateczna»

• banieczka
bańki mydlane, bańki z mydła «szybko pękające pęcherze powietrza wydmuchiwane przez słomkę z wody, w której jest rozpuszczone mydło»
bańki cięte «bańki stawiane po uprzednim nacięciu skóry»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego