bluźnić

Wielki słownik ortograficzny PWN

bluź•nić -ź•nię, -ź•nią; bluź•nij (a. bluźń), bluź•nij•cie (a. bluźń•cie)

Słownik języka polskiego PWN

bluźnierstwo «słowa uwłaczające temu, co jest ogólnie poważane lub co jest przez religię uznane za święte»
• bluźnierczy • bluźnierczo • bluźnierca • bluźnić

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BLUZGAĆ, BLUŹNIĆ
Bluźnić nie znaczy przeklinać, takie znaczenie ma bluzgać. Bluźnić natomiast to uwłaczać autorytetom i zasadom uważanym za święte, por. bluźnierca.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Anna idzie z Ryszardem, żeby dojść do kresu upodlenia.
    TOEPLITZ:
    Bluźni życiu.
    KOTT: I dlatego twierdzę, że to tragedia nie siedemnastowieczna...
  • ... niewiary nie przemacerował rozumem, przeciwnie, wierzyłby może, ale idejka każe bluźnić i nie znać Boga, trza jednak rżnąć burżujów i kwita...
  • ... Chcę być uwielbiany" . W kończącej album I Am The Resurrection
    bluźnił oznajmiając: "Zmartwychwstałem... ijestem światłem". To były hasła nowego pokolenia, które...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
404 Not Found

Not Found

The requested URL /floater/see/24 was not found on this server.

Additionally, a 404 Not Found error was encountered while trying to use an ErrorDocument to handle the request.