bluźnić

Wielki słownik ortograficzny PWN

bluź•nić -ź•nię, -ź•nią; bluź•nij (a. bluźń), bluź•nij•cie (a. bluźń•cie)

Słownik języka polskiego PWN

bluźnierstwo «słowa uwłaczające temu, co jest ogólnie poważane lub co jest przez religię uznane za święte»
• bluźnierczy • bluźnierczo • bluźnierca • bluźnić

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BLUZGAĆ, BLUŹNIĆ
Bluźnić nie znaczy przeklinać, takie znaczenie ma bluzgać. Bluźnić natomiast to uwłaczać autorytetom i zasadom uważanym za święte, por. bluźnierca.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Anna idzie z Ryszardem, żeby dojść do kresu upodlenia.
    TOEPLITZ:
    Bluźni życiu.
    KOTT: I dlatego twierdzę, że to tragedia nie siedemnastowieczna...
  • ... niewiary nie przemacerował rozumem, przeciwnie, wierzyłby może, ale idejka każe bluźnić i nie znać Boga, trza jednak rżnąć burżujów i kwita...
  • ... Chcę być uwielbiany" . W kończącej album I Am The Resurrection
    bluźnił oznajmiając: "Zmartwychwstałem... ijestem światłem". To były hasła nowego pokolenia, które...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!