bluffować

Wielki słownik ortograficzny PWN

bluf•fować -f•fuję, -f•fują; zob. blefować

Słownik języka polskiego PWN

blef, bluff [wym. blef]
1. «postępowanie obliczone na wprowadzenie kogoś w błąd»
2. «w grze w karty: wywoływanie u partnera wrażenia, że się ma mocniejsze karty niż w rzeczywistości»

• blefiarz, bluffiarz • blefować, bluffować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... niż moje wymioty.
    W klubie grałem tego dnia po wariacku,
    bluffowałem bez sensu. Upierałem się przy damie karowej i pozbywając się...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego