bobina

Wielki słownik ortograficzny

bobina -inie, -inę; -in

Słownik języka polskiego

bobina
1. «zwój wąskiej wstęgi papieru»
2. zob. cewa w zn. 1.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... po 1560 r. zamyka kościoły katolickie w swych posiadłościach, w Bobinie, Nagłowicach, Okszy, Rejowcu i gdzie indziej, a na ich miejsce...

Encyklopedia

bobina
[fr. bobine ‘szpulka’],
techn. wąski zwoik taśmy papieru, bibułki, którego stosunek średnicy do wysokości jest większy lub równy 1;
bobina
[fr. bobine ‘szpulka’],
cewka, szpula, rolka, bęben do nawijania drutu, liny, nici, taśmy film. (bobinka) itp.;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego