bródka

Wielki słownik ortograficzny PWN

bród•ka -d•ce, -d•kę; -dek
kozia bród•ka (grzyb) koziej bród•ki, koziej bród•ce, kozią bród•kę

Słownik języka polskiego PWN

broda
1. «dolna, wystająca część twarzy poniżej ust»
2. «zarost na dolnej części twarzy, poniżej ust»
3. «u zwierząt: pęk dłuższej sierści pod pyskiem; u ptaków: pęk piór na piersi lub na podgardlu»

• bródka
bródka hiszpańska «wąski, pionowy pasek zarostu na brodzie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego