brodawka

Wielki słownik ortograficzny PWN

brodaw•ka -w•ce, -w•kę; -wek

Słownik języka polskiego PWN

brodawka
1. «grudkowata narośl skórna, wywołana przez wirusy»
2. zob. sutek w zn. 2.
3. «niewielki gruczoł lub wypukłe zgrubienie tkanki pełniące różne funkcje»
4. «kuliste zgrubienie na roślinach lub owocach»

• brodawkowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... mięsożernych. Pewne brodawki nie mają kubków smakowych. Z wiekiem liczba brodawek grzybowatych maleje.
    Brodawki okolone (ryc. 57) leżą na pograniczu między...
  • ... siwym włosem, sterczącym nieregularnie wiechciami, szczecinami, długimi pędzlami, strzelającymi z brodawek, z brwi, z dziurek od nosa - co nadawało jego fizjonomii...
  • ... spowoduje to zdziwienie, ale kobiety, które mają wciągnięte lub płaskie brodawki sutkowe, podczas ciąży i karmienia mogą trwale skorygować swoje piersi...

Encyklopedia PWN

med. grudki o nierównej powierzchni zlokalizowane na skórze i/lub błonach śluzowych wywołane przez różne typy wirusa brodawczaka ludzkiego HPV (human papilloma virus);
anat. ogólne określenie rozmaitych, niehomologicznych (tj. o różnym pochodzeniu, budowie i funkcji) struktur tworzących wyniosłości na powierzchni ciała organizmów, a także błon śluzowych lub w obrębie narządów wewn. zwierząt;
bot. zgrubienia na korzeniach głównie roślin motylkowych;
med. objaw chorobowy;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego