brodawkowy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

brodawka
1. «grudkowata narośl skórna, wywołana przez wirusy»
2. zob. sutek w zn. 2.
3. «niewielki gruczoł lub wypukłe zgrubienie tkanki pełniące różne funkcje»
4. «kuliste zgrubienie na roślinach lub owocach»

• brodawkowy
bakterie brodawkowe «bakterie żyjące w brodawkach korzeniowych w symbiozie z rośliną, dostarczające jej przyswajalnych związków azotowych»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... skóry odbywa się poprzez sieć naczyń krwionośnych dochodzących do warstwy brodawkowej skóry.
    Podporą skóry jest najgłębiej położona warstwa podskórną. Jest ona...
  • ... są skierowane w stronę puszki rogowej i stanowią odpowiednik warstwy brodawkowej skóry. Warstwa ta jest zbudowana z tkanki łącznej zwartej, zawierającej...
  • ... są wysłane nabłonkiem dwuwarstwowym walcowatym, który w przewodach strzykowych i brodawkowych przechodzi w nabłonek wielowarstwowy płaski. Przestrzeń między przewodem strzykowym a...

Encyklopedia PWN

bakterie wiążące azot cząsteczkowy (N2), żyjące w symbiozie (bakterioryza) z roślinami motylkowymi (bakterie z rodziny Rhizobiaceae: rodzaje Rhizobium, Bradyrhizobium, Azorhizobium i Sinorhizobium) oraz licznymi gatunkami roślin niemotylkowych (np. olcha z promieniowcami, niektóre gatunki roślin tropikalnych z bakteriami z rodzaju Klebsiella).
wyroby szklane zdobione guzkami wyciąganymi na gorąco ze ścianek naczynia;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego