buchnąć

Wielki słownik ortograficzny PWN

buch•nąć -nę, -ną; -nij•cie; -nął, -nęła, -nęli; -nąwszy; -nięty

Słownik języka polskiego PWN

buchnąć Ibuchać
1. «rozprzestrzenić się w sposób gwałtowny»
2. «wydzielić coś z siebie w sposób gwałtowny»
buchnąć II
1. pot. «wykonać nagły ruch, rzucić się, uderzyć»
2. pot. «ukraść»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tlił się w obu gesmańskich państwach chyłkiem, ukradkiem, by znów buchnąć niewielkim wprawdzie, lecz groźnym płomieniem. Stało się to niedawno, już...
  • ... gdzie ta szkapa?
    Gdzie ta Polska?
    "Niepokalana, czysta... jako aniołowie..."
    Buchnął tubalny głos, a za nim wkroczył do sali pyzaty osiłek...
  • ... swoich pretendentów.
    PAP, IRE


    Sensacyjna kradzież w Wielkiej Brytanii
    KTO
    BUCHNĄŁ ENIGMĘ?

    Po południu 1 kwietnia z muzeum pod Londynem zniknął...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego