burgrabi��

Wielki słownik ortograficzny PWN*

bur•grabia -biego (a. -bi), -biemu (a. -bi), B. -biego (a. -bię), -bią, -bi (a. -bim); -biowie, -biów

Słownik języka polskiego PWN*

burgrabia, burgraf
1. «urzędnik w zamkach i miastach średniowiecznych Niemiec, pełniący funkcje sądownicze i wojskowe»
2. «zastępca starosty lub kasztelana albo zarządca grodu niekasztelańskiego w dawnej Polsce»
3. «namiestnik królewski w miastach Prus Królewskich»

• burgrabiowski

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego