caccia

Wielki słownik ortograficzny PWN

cac•cia (muz.) -cii, -cię

Słownik języka polskiego PWN

caccia [wym. kaczczia]
1. «wokalny kanon dwugłosowy, śpiewany do tekstów opisujących polowanie i inne sceny na wolnym powietrzu»
2. «utwór liryczny o charakterze pieśniowym, którego tematem są zbiorowe zajęcia i zabawy na tle przyrody»

Porady językowe

caccia – caccii
20.10.2004
Witam.
Która z form dopełniacza od rzeczownika caccia jest poprawna: caccii czy cacci? W słownikach ortograficznych pod redakcją E. Polańskiego mamy podaną tę pierwszą możliwość, zaś w Nowym słowniku ortograficznym pod redakcją A. Latuska (Wyd. Zielona Sowa, Kraków 2004) jest jedynie cacci.
Proszę o rozwianie moich wątpliwości ;).
italianica na -ccia i -ccio
3.02.2010
Według reguł rzeczowniki włoskie zakończone na -ccia powinny w polskim tekście mieć dopełniacz -ccii. Jednak italianiści twierdzą, że w wymowie to zakończenie brzmi bardziej jak -czcza niż -czczja. Może więc bardziej uzasadnione byłoby zakończenie -czi?
wymowa obcych wyrazów
11.05.2005
Witam!
Jak należy poprawnie wymawiać rzeczowniki: zugzwang, fianchetto i caccia?
Dziękuję i pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... portek nie pogubią. I ciągle: "caccia, caccia..." Ki czort ta caccia? Słucham... słucham... raptem... Bożeż ty mój! Duch Święty oświecił: ten...
  • ... tak przejęli się... latają, mało portek nie pogubią. I ciągle: "caccia, caccia..." Ki czort ta caccia? Słucham... słucham... raptem... Bożeż ty...
  • ... przejęli się... latają, mało portek nie pogubią. I ciągle: "caccia, caccia..." Ki czort ta caccia? Słucham... słucham... raptem... Bożeż ty mój...

Encyklopedia PWN

caccia
[kạczczia],
rodzaj kanonu, popularny we Włoszech w XVI w., odpowiednik fr. chace, z którą łączy go charakter ilustracyjny (naśladowanie odgłosów polowania).
Cacci
[kạczczi],
Caccio, Caccia Wymowa, Cazzio,
rodzina kupców i przemysłowców włoskich, działająca w 1. połowie XVII w. w Zagłębiu Staropolskim;
Cacci
[kạczczi]
Lorenzo, L. Cazzio, L. Caccia, data ur. nieznana, zm. ok. 1630,
włoski przemysłowiec i kupiec;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego