chłopiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

chłopiec -p•ca, C. -p•cu, W. -p•cze; -p•cy, -p•ców

Słownik języka polskiego PWN

chłopiec
1. «dziecko płci męskiej»
2. «młodzieniec»
3. «młody mężczyzna będący sympatią dziewczyny»
4. daw. «młody pracownik wykonujący pomocnicze prace»

• chłopięcy, chłopczyński • chłopięco • chłopięcość • chłopczyk, chłopaczek, chłopyszek, chłopyś • chłopaczysko, chłopczysko
chłopiec do butów «przyrząd do ściągania z nóg butów z cholewami»
chłopiec kredensowy «w dawnych dworach: chłopiec będący na zawołanie w izbie kredensowej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego