charakter

Wielki słownik ortograficzny PWN

charakter -ru, -rze; -rów
w charakterze (kogoś)

Słownik języka polskiego PWN

charakter
1. «zespół cech psychicznych względnie stałych, właściwych danemu człowiekowi»
2. «o człowieku ze względu na jego cechy psychiczne»
3. «zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego samego rodzaju»
4. «postać literacka wyposażona w bardzo zindywidualizowany zespół cech psychicznych i zewnętrznych»

• charakterowy
charakter pisma «wygląd pisma właściwy piszącemu»
komedia charakterów «komedia, w której środki komicznego wyjaskrawienia służą budowaniu wyrazistych sylwetek bohaterów»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego