charakter

Wielki słownik ortograficzny PWN

charakter -ru, -rze; -rów
w charakterze (kogoś)

Słownik języka polskiego PWN

charakter
1. «zespół cech psychicznych względnie stałych, właściwych danemu człowiekowi»
2. «o człowieku ze względu na jego cechy psychiczne»
3. «zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego samego rodzaju»
4. «postać literacka wyposażona w bardzo zindywidualizowany zespół cech psychicznych i zewnętrznych»

• charakterowy
charakter pisma «wygląd pisma właściwy piszącemu»
komedia charakterów «komedia, w której środki komicznego wyjaskrawienia służą budowaniu wyrazistych sylwetek bohaterów»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

czarny charakter
9.05.2015
Szanowni Państwo,
mam problem z odmianą przez przypadki wyrażenia czarny charakter. Odmiana wyrazu charakter jest oczywista, jest to rzeczownik męski nieżywotny, ale czarny charakter to osoba. Jak powinnam napisać: „W tej bajce nie ma czarnego charakteru" czy "charaktera”?
Pozdrawiam
Katarzyna
ocenny
20.05.2008
Co to znaczy, że coś ma charakter ocenny? I czy nie ma tu błędu w zapisie?
Z góry dziękuję za wyjaśnienie.
pod kątem
28.12.2013
Witam.
Bardzo proszę o określenie, czy podane zdanie jest napisane poprawnie. Chodzi mi przede wszystkim o zwrot pod kątem psychologicznym, za który zostałam skarcona przez wykładowcę.
Pod kątem psychologicznym jest to potwierdzeniem jego siły charakteru i pewności siebie.
Pozdrawiam i proszę o szybką odpowiedź.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Podobnie jest z zapachem Lacoste pour Femme. Choć ma kwiatowy charakter, wyraźnie wyczuwalne są ostrzejsze aromaty jamajskiego pieprzu i drzewa sandałowego...
  • ... powyższej koncepcji wynika, że wymienność inflacji i bezrobocia ma krótkotrwały charakter; w długim okresie efektem ekspansywnej polityki gospodarczej jest wyższe tempo...
  • ... że ci z żeglarzy, którzy je przeklinali, nie rozumieli ich charakteru itd., itp. Takie właśnie książkowe mądrości. No a teraz dostało...

Encyklopedia PWN

lit., teatr postać literacka silnie zindywidualizowana, określona przez zespół cech osobowych, zasad postępowania i nawyków, podporządkowanych jakiejś dominancie psychicznej,
charakter
[łac. < gr., ‘piętno’, ‘znak’, ‘cecha wyróżniająca’],
psychol. zespół właściwości osobowościowych, które określają stopień zgodności między przekonaniami danej jednostki, jej zachowaniami a wymogami społeczności, w której żyje;
historycznie ukształtowany, względnie trwały zespół postaw i wzorów zachowań typowy dla większości członków danego narodu.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2019

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2019. 
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Pobierz bezpłatny e-book
„Pułapki ortografii"
prof. Jerzego Bralczyka!

Uwaga, do ebooka zostały dołączone informacje handlowe w rozumieniu ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, toteż jego zamówienie wymaga wyrażenia poniższych zgód.

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2019” i odbierz darmowy e-book!