chemia

Wielki słownik ortograficzny PWN

chemia -mii, -mię

Słownik języka polskiego PWN

chemia
1. «nauka o budowie i właściwościach różnych substancji oraz przemianach jednych substancji w inne»
2. «substancje otrzymywane sztucznie, dodawane do różnych wyrobów»
3. «wydział lub kierunek na uniwersytecie lub politechnice zajmujący się tą nauką»
4. «nauka chemii jako przedmiot w szkole; też: lekcja tego przedmiotu»
5. pot. «przemysł chemiczny; też: wyroby tego przemysłu»
6. pot.; zob. chemoterapia w zn. 1.
7. «zachodzenie pozytywnych relacji między ludźmi»

• chemiczny • chemicznie • chemik • chemiczka
chemia analityczna «dział chemii zajmujący się metodami określania jakościowego i ilościowego składu substancji»
chemia farmaceutyczna «nauka badająca związki chemiczne stosowane w lecznictwie»
chemia fizyczna «dział chemii zajmujący się badaniem zależności między właściwościami fizycznymi a budową chemiczną substancji»
chemia jądrowa «nauka zajmująca się chemicznymi aspektami reakcji zachodzących w jądrze atomowym i właściwościami produktów powstałych w wyniku tych przemian»
chemia koordynacyjna «dział chemii zajmujący się badaniem wzajemnego podporządkowania się cząsteczek atomów lub jonów w wyniku działania określonych sił»
chemia kwantowa «dział chemii teoretycznej zajmujący się zastosowaniem mechaniki kwantowej do opisu cząsteczek lub rodników»
chemia nieorganiczna «dział chemii zajmujący się badaniem wszystkich znanych pierwiastków chemicznych i ich związków, z wyjątkiem większości związków węgla»
chemia organiczna «dział chemii zajmujący się badaniem budowy, właściwości, metod otrzymywania i zastosowaniem większości związków węgla»
chemia radiacyjna «dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem reakcji chemicznych zachodzących pod wpływem promieniowania jonizującego»
chemia teoretyczna «dział chemii zajmujący się zastosowaniem teorii do opisu i wyjaśniania zjawisk fizycznych i fizykochemicznych»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Frania a chemia
30.10.2019
Pochodzę z Małopolski i przez całe dzieciństwo nigdy nie słyszałam rozróżnienia w wymowie słów zakończonych na -nia. Frania brzmiała identycznie jak chemia. Dopiero na studiach spotkałam osobę z Pomorza, która różnicowała te końcówki. Czy ich nierozróżnianie jest typowe dla mojego regionu? Czy moja wymowa jest poprawna, czy też, aby mówiąc poprawnie, musiałabym faktycznie zastanawiać się za każdym razem, czy słowo jest rodzime, czy zapożyczone?:)
ziemia i chemia
23.03.2008
Czy mogą państwo wyjaśnić, czy istnieje różnica w wymowie końcówek wyrazów takich jak chemia i ziemia? A na czym ona dokładnie polega? Czy można mówić [źem'a] i [xemja]?
kłopoty z dz. cyt.
18.09.2014
W jaki sposób należy w przypisach skrócić opis bibliograficzny (stosując dz. cyt.) w przypadku, gdy powtarzają się dwa bardzo podobne tytuły tego samego autora, z których jeden całkowicie zawiera się w drugim, tzn. np. kilkakrotnie występuje Jakiś tytuł i Jakiś tytuł. Ćwiczenia? Obie pozycje są z tego samego roku. Zapis: Jakiś tytuł..., dz. cyt. jest niejednoznaczny.
Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... dać ci rozkosz i płynące z niej ukojenie.

    Więcej niż
    chemia

    Dr Kuriansky zgadza się, że "efekt przerażenia" to więcej niż...
  • ... Amazonki mają wspólny życiorys. Najpierw odjęto im pierś. Potem była chemia. Wypadły im włosy i brwi. Powoli wracały do życia. Krok...
  • ... badania w czasach rzędu 1012 . Pobieżny z konieczności, w ramach chemii jądrowej, charakter informacji dotyczących chemii radiacyjnej nie pozwala na dokładniejsze...

Encyklopedia PWN

chemia
[gr. chēmeía ‘magia’],
nauka przyrodnicza zajmująca się budową, właściwościami substancji, ich jakościowymi i ilościowymi przemianami, warunkami, w których te przemiany zachodzą i efektami energetycznymi oraz zjawiskami, głównie elektrycznymi, które im towarzyszą.
dział chemii zajmujący się wszystkimi znanymi pierwiastkami chem, zarówno występującymi w przyrodzie, jak i otrzymywanymi sztucznie, oraz ich połączeniami, z wyjątkiem tych związków węgla, które są węglowodorami i ich pochodnymi;
chemia fizyczna, fizykochemia,
fiz. dziedzina przyrodoznawstwa, na pograniczu chemii i fizyki, opisująca i tłumacząca reakcje chem. i właściwości związków chemicznych, ich mieszanin i materiałów z nich tworzonych, w oparciu o teorie i metody fizyki.
nauka zajmująca się chem. i fizykochemicznymi właściwościami promieniotwórczych izotopów pierwiastków, zarówno naturalnych, jak i otrzymanych w sztucznych reakcjach jądrowych;
dział chemii teoret. zajmujący się badaniem układów chem. za pomocą metod mechaniki kwantowej;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego