chybotać

Wielki słownik ortograficzny PWN

chybotać -oczę (a. -ocę, a. -otam), -oczą (a. -ocą, a. -otają); -ocz•cie a. -otaj•cie

Słownik języka polskiego PWN

chybotać
1. «poruszać czymś w różne strony»
2. «przechylać się z jednej strony na drugą»
chybotać się «przechylać się z jednej strony na drugą»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

za dużo przecinków
14.01.2014
Czytając książkę Życie Pi, spotkałam zdanie: „A potem to ja zdobywałem przewagę nad nim, stojąc obiema stopami na burcie chyboczącej się łodzi, i przemawiając głośno gwizdkiem, na jednej nucie, podczas gdy on stękał i dyszał na dnie łodzi” (rozdział 72).
Czy to zdanie jest poprawne?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jak stado krów, już stuknie i wzbogaci właściciela, ale nie chybocząc się według jakiś swoich własnych chęci przebiega obok o palec...
  • ... płucze spódnice.
    Teraz ja z dziećmi tańczę w nurcie rzeki,
    chyboczę się na podwodnych głazach.
    Wchodzimy coraz głębiej w jej pamięć...
  • ... lśnił, zmazując uroczne malunki; bose stopy uderzały o ziemię; głowy chybotały w szaleńczym rytmie.
    - Ciebie też, jego bracie.
    Opuścili włócznie. Znalazł...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego