czarować

Wielki słownik ortograficzny PWN

czarować -ruję, -rują

Słownik języka polskiego PWN

czarować
1. «czynić czary»
2. «wzbudzać zachwyt, pociągać»
3. pot. «zwodzić, oszukiwać»
czarować się pot. «łudzić się, oszukiwać się»
czarujący «uroczy, urzekający»
• czarująco

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

urok i czar
14.05.2007
Dzień dobry.
Chciałam zapytać o pochodzenie słowa urok i czar.
Pozdrawiam.
cóś
29.11.2008
Jak zapisać: cuś czy cóś (chodzi o „inną formę” wyrazu coś)?
czarownica
31.03.2009
Witam!
Chciałbym się dowiedzieć, jaka jest dokładna geneza słowa czarownica w języku polskim. Z jakich czasów i ewentualnie języków pochodzi?
Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... nieustannym rozkwitów pośpiechem,
    I nęcił ust zdyszanych tajemnym bezśmiechem,
    I
    czarował zniszczotą wonnych niedowcieleń,
    I kusił coraz głębiej - w tę zieleń...
  • ... dostrzegło magię naszego ministerstwa. Ta magia to pewnie efekt codziennego czarowania. Czarujemy, żeby wykonać budżet

    Minerva McGonagall opiekunka Gryfindoru. Kobieta surowa...
  • ... nie służyła,
    Lecz że była bardzo miła,
    Miała siedem koleżanek,
    Czarujących warszawianek,
    Młodych, ślicznych jak poranek.
    Wszystkie pełne elegancji,
    W sukieneczkach...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego